با سلام به تمامی عزیزانی که از این وبلاگ بازدید میکنند

من این وبلاگ را به عزیزی تقدیم میکنم که از ان دورم ولی همیشه یادش هستم

امیدوارم خوشش بیاد...........

پس دگر مپرس چرا بدون او چنان خزان شدم

نمیدونم چرا هر کاری میکنم  تو دلش جا نمیشم؟؟؟

..امشب.. 

امشب گريه ميكنم.

گريه ميكنم برای تو،

 براي خودم،

براي تموم اونايي كه خواستن گريه كنن نتونستن.

براي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم خواستم ونبودي.

 امشب گريه ميكنم به وسعت دريا

به وسعت بيشه

به وسعت دل عاشق

.براي تو...

براي تو....

و به پاس احترام تمام تحقيرهايي كه از ديگران شنيدم وهنوز شكست نخوردم.

بين ما فاصله اي نيست بجز فراموشي...

تو را به ياد خواهم آورد...

تو را به ياد خواهم داشت...

تو را هر شب در روياهايم تکرار خواهم کرد...

 و هر روز صبح که بر مي خيزم...

 گوشه ي لبم لبخندست...

 بين من و تو رازهاي نگفته ايست...

 که هرگز به کلام نخواهم آلود...

، بمان نرو ديگر زمان زيادي نمانده است بايد کمي ستاره ببينيم در آسمان بايد نهال خنده

 بکارم به روي لب تا انتهاي خط راهي نمانده است تيک تاک عمر من آه.. اي دقيقه هاي عجول

 و فراري ام رخصت نميدهيد ؟ بر من چه کارهاي زيادي که مانده است زين خيل آرزوي فراوان

 دور دست ناگه چه دير شد زين فرصتي که نميآيدم به دست آخر کجا شدند ايوان و چاي و

حوض و آن کودکي که پر از خاطرات سبز از دست رفته اند ساعت ، تو را به جان عقربه هايت ،

 بمان ، نرو .. بايد کمي بنفشه بکارم کنار حوض با چتر هاي بسته ، بجويم سرشک اشک ايينه

 ، خنده هاي من از ياد برده است بايد دوباره بيابم نشان عشق گويي که سالهاست من با

کسي ، که نه گويي که با خودم من قهر بوده ام ديگر يواشکي به دلم پر نميکشد قاشقزني 

به پشت پنجره قاشق نميزند بادبادکي به اسمان سپيدم نميرود ديگر دلم ، زروي آتش گرمي

نمي پرد اينک من و دقايقي پر از شايد و اگر در انتظار چه ؟ خود نيز مانده ام بي پرده با تو

بگويم عزيز دل يک شب چه کودکانه به خواب سپيد و پاک ناگه چنين بزرگ ، من از خواب

جسته ام در اين زمانه آدم بزرگها من سخت گشته ام گويي کسي ، شبانه ، کودکي ام را

ربوده است از ان همه اميد و خنده و احساس پاک و ناب از لذت نشستن در حوض لحظه ها

چيزي نمانده است بايد شروع کنم حتي اگر به آخر خط هم رسيده ام يک نقطه مينهم اينک

 منم برپا و استوار در اغاز خط نو خوش خط تر از گذشته آري منم ، که دفتر عمرم نوشته ام بد

 خط ، سياه ، خط خورده کسي را گناه نيست اه اي خداي من از دفتر حیاتی چند برگ عمر

من چند صفحه مانده است ؟ دیگر گلایه بس باید دوباره عاشقانه نفس را فرو برم باید که بی

 بهانه بخوانم ترانه ای تا هست دفتری تا مانده برگ نو باید تمام ورق های رفته را خط خورده یا

 سیاه دیگر زیاد برد دیگر مداد رنگی سیاهی نمیخرم یک جعبه ابرنگ و انگه مداد رنگی و

 نقاشی حیات ابی اسمان سرخی به گونه ها زردی به اتش و سبزی به زندگی اینک منم قلم

 به دست خطاط لحظه ها نقاش عمر خود ساعت نماند و رفت در این دو روز عمر پیروز ان

کسی که در دفتر حیات تکلیف هرچه بود این مشق زندگی زیبا نوشت و رفت…. تقدیم به او.. "

کسی را که دوستش می دارید شما را دوست نمی دارد...کسی که شما را دوست
می دارد شما او را دوست نمی دارید...کسی که شما دوستش می دارید و او نیز
شما را دوست می دارد , به رسم و آئین روزگار هرگز به هم نمی رسند و این
رنج است

ولی من مطمئنم که یه روز بهش میرسم

کـاش از عشق تو می مردم

کاش از عشق تو می مردم ،

کاش می مردم و دیگر  کسی نگاه عاشقانه ای به من  نمی کرد…

دیگر نمیخواهم کلمه دوستت دارم را از کسی به جز تو بشنوم ، دوست دارم تنها تو مرا

 دوست داشته باشی…

کسی به جز تو لایق من نیست ، من تنها میتوانم با تو زنده بمانم…

دیگر نمیخواهم چشمی به من با احساس عاشقانه نگاه کند !…

 من نمیخواهم جز تو به کسی نگاه بیندازم و عشق بورزم….!

کاش از عشق تو می مردم ، کاش می مردم تا با دلی عاشق ، آن هم عاشق تو از دنیا

بروم…!

اگه روزی دل من به جز تو عاشق کسی دیگر شد آن زمان بدان که دیگر پایان زندگی من

 است و پایان داستان عشق…!

کلمه دوستت  دارم که از زبان من بلند می شود تنها برای تو است …

من به جز تو به کسی دیگر این کلمه را نخواهم گفت ، بگذار حسرت کلمه دوستت دارم

 از طرف من در دل همگان بماند ، تا همه بفهمند من تنها عاشق تو می باشم…!

بگذار همه حسرت   مرا بکشند ، و تو نیز در مقابل حسرت دیگران به من افتخار کن!

 افتخار کن چنین عشق و همدمی نصیبت شده است ، عشقی که تا ابد خواهد ماند…

من مغرور شده ام ، مغرور عشقی که  به تو می ورزم شده ام، غرور من به خاطر عشق

 بیش از حد نسبت به تو می باشد …

غروری که پایانش رنگ آغاز زندگی است…

آهای عزیز راه دورم به عشق من افتخار کن ،چون که میان این همه عاشقانی

 که من دارم تو را برای همدم و عشق  زندگی ام  انتخاب کرده ام چون تو لایق آن هستی…!

         قـاصـــــدک !
گفته بودم که دگر نيست مرا
انتظار خبری
باز اما تو چنين
پر شتاب ؛ پر غرور
ز چه روی
از برم می گذری؟
قـاصـــــدک !
گفته بودم که مرا نيست تمنای کسی
در دلم نيست به جز ــ مهر ــ نياز و هوسی
گفته بودم که دگر من نروم سوی کسی
گفته بودم که به ماتمکده ام
نيست حتی اميدی به حضور مگسی
باز اما تو چرا
بر سر راه منم در گذری؟
قـاصـــــدک !
خسته ؛ پريشان و دلم غمگين است .
رو به هر سوی نمودم؛ امّا
هـــيــــچ جا نيست مرا همنفسی
نيست فرياد رسی.
قـاصـــــدک !
پرتو مرگ به روی دل من سنگين است .
سايه جانم بربود
دل تنهای من امّا
از آن چه کسی خواهد بود؟
قـاصـــــدک !
حسّ تنهايی و بی ياوريَم بيش نمودی ، رفتی .
گفته بودم که : نـَيـا
گفته بودم :« برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تورا منتظرند»
تو که خود فهميدی